Koordinater 12260

Uploaded den 5 september 2013

-
-
2 553 m
-0 m
0
576
1 152
2 305,0 km

Visad 2692 gånger, ladda ned 66 gånger

i närheten av Khalāzīr, Tehrān (Iran)

سراغاز این سفر از تهران و به مقصد جذیره هرمز است .
همان طور که شما می دانید زبیایی مسیر سفر کمی از خود سفر ندارد و گاهی ارزش کمی سختی کشیدن و از مسیر منحرف شدن را دارد . شاید این زیبایی ها حتی باعث تغییر کلی در مسیر شود ،به طوری که مسیری که حداکثر باید 1200 کلومت باشد ممکن است 2200 کیلوتر شود !
در سفر تهران به بند عباس ما از شهرهای قم - کاشاه - نائین - روستاهای چاه ملک - مصر - خور - گرمه -چک چک - شهرهای اردکان - یزد - مهریز - رفسنجان - کرمان - ماهان - جیرفت - کهنوج - دهبارز گذشته و به بند رسیدیم .
شاید اگر کوتاه ترین مسیر را انتخاب می کردیم بعد از گذشت جند شهر و یک روز کامل رانندگی کسل کننده به مقصد می رسیدیم . مگر در مقصد چه میدهند ؟
مقصد جزعی از اهداف این سفر بود که برعکس اهداف دیگر زندگی دوست داشتم دیرتر به این هدف برسم .
بعد از رسیدن به بندر عباس بازهم مسیر را کج کرده به سمت جزیره قشم رفتیم و 1 شب در آنجا اقامت کردیم سپس به جزیره هرمز رفتی و بالاخره با چند روز استراحت خستگی سفر را از تن بیرون کردیم .

این سفر در نوروز سال 91 انجام شده .
برای دریافت اطلاعات بر روی
Way Points ( پرجم های نارنجی روی نقشه )
کلیک کنید .

Iran is the eighteenth largest country in the world, with an area of 1,648,195 km2 (636,372 sq mi).[19] Its area roughly equals that of the United Kingdom, France, Spain, and Germany combined, or somewhat more than the US state of Alaska.[101] Iran lies between latitudes 24° and 40° N, and longitudes 44° and 64° E. Its borders are with Azerbaijan (611 km (380 mi)) (with Azerbaijan-Naxcivan exclave (179 km (111 mi) ))[102] and Armenia (35 km (22 mi)) to the north-west; the Caspian Sea to the north; Turkmenistan (992 km (616 mi)) to the north-east; Pakistan (909 km (565 mi)) and Afghanistan (936 km (582 mi)) to the east; Turkey (499 km (310 mi)) and Iraq (1,458 km (906 mi)) to the west; and finally the waters of the Persian Gulf and the Gulf of Oman to the south.

Iran consists of the Iranian Plateau with the exception of the coasts of the Caspian Sea and Khuzestan Province. It is one of the world's most mountainous countries, its landscape dominated by rugged mountain ranges that separate various basins or plateaux from one another. The populous western part is the most mountainous, with ranges such as the Caucasus, Zagros and Alborz Mountains; the last contains Iran's highest point, Mount Damavand at 5,610 m (18,406 ft), which is also the highest mountain on the Eurasian landmass west of the Hindu Kush.[103]
The northern part of Iran is covered by dense rain forests called Shomal or the Jungles of Iran. The eastern part consists mostly of desert basins such as the Dasht-e Kavir, Iran's largest desert, in the north-central portion of the country, and the Dasht-e Lut, in the east, as well as some salt lakes. This is because the mountain ranges are too high for rain clouds to reach these regions. The only large plains are found along the coast of the Caspian Sea and at the northern end of the Persian Gulf, where Iran borders the mouth of the Shatt al-Arab (or the Arvand Rūd) river. Smaller, discontinuous plains are found along the remaining coast of the Persian Gulf, the Strait of Hormuz and the Gulf of Oman.

ran has a variable climate. In the northwest, winters are cold with heavy snowfall and subfreezing temperatures during December and January. Spring and fall are relatively mild, while summers are dry and hot. In the south, winters are mild and the summers are very hot, having average daily temperatures in July exceeding 38 °C (100.4 °F). On the Khuzestan Plain, summer heat is accompanied by high humidity.
In general, Iran has an arid climate in which most of the relatively scant annual precipitation falls from October through April. In most of the country, yearly precipitation averages 250 millimetres (9.8 in) or less. The major exceptions are the higher mountain valleys of the Zagros and the Caspian coastal plain, where precipitation averages at least 500 millimetres (19.7 in) annually. In the western part of the Caspian, rainfall exceeds 1,000 millimetres (39.4 in) annually and is distributed relatively evenly throughout the year. This contrasts with some basins of the Central Plateau that receive ten centimeters or less of precipitation annually..
مسجد جامع نايين، در سده‌ نخست هـ . ق، در زمان خلافت عمر، به سبک مسجدهای عربی ساخته شده است اين مسجد يک مناره دارد و گنبد آن يک پوسته است. اين مسجد از كهن‌ترين مسجدهای ايران است و از لحاظ معماری شامل صحنی است كه شبستان‌های بزرگی به گونه چهل ستون، در سه سوی آن قرار دارد. در گوشه شمال خاوری نيز ايوانی سراسری با يک رديف ستون بنا شده که تا سده 4 هـ . ق در تزيين‌های آجری پيرامون صحن و به ويژه گچبری ‌های طاق‌ها و پايه‌های نزديک محراب آن، وجود داشته اند. آجر كاری پيرامون صحن مسجد جامع نايين با آجر كاری ‌های سردر شمالی مسجد حكيم در اصفهان، كه از دوره ديلمی بوده است همانندی دارد كه بيان ‌گر ادامه كارهای ساختمانی و تزيين آن در زمان آل بويه است. در مسجد نايين منبری زيبا و عالی وجود دارد كه می ‌گويند همانند منبر مسجد مدينه الرسول (ص) و منبر مسجد گوهرشاد است. در گوشه جنوبی مسجد، منار آجری به بلندی 28 متر قرار دارد كه بدنه آن استوانه‌ای شكل نبوده و هشت گوشه‌ای است . http://www.mehrnews.com/detail/News/1661449 http://en.wikipedia.org/wiki/Jameh_Mosque_of_Nain
باغ فین کاشان نمونه ستودنی باغ های اصیل ایرانی می باشد که تمام مشخصات و جنبه های مختلف باغ های ایرانی در آن جمع شده است. قرینه سازی محور باغ، خیابان ها و نهرهای متعدد با کفپوش های آبی رنگ و فواره های تعبیه شده که صدای آب را در فضای باغ و ایوان ها می پراکند به این باغ جلوه خاصی داده است. بنای اولیه باغ فین کاشان بنابر تحقیق آنوبانینی به قبل از اسلام بر می گردد و با تمدن 7000 هزار ساله شهر قدیمی سیلک پیوندی دیرینه دارد. باغ فین، از آب چشمه سلیمانیه مشروب می شود که منسوب به حضرت سلیمان نبی است. این باغ نمونه ای از کاخهای عهد صفوی است که در دوره زندیه و قاجاریه بنا هایی به آن افزوده شده. طراحی نهرها و نحوه گردش آب در خیابان های باغ و فواره های فیروزه ای رنگ، منصوب به غیاث الدین جمشید کاشانی، ریاضی دان قرن 9 هجری است. http://www.keyashiyan.com/modules.php?name=Content&pa=showpage&pid=7 http://en.wikipedia.org/wiki/Fin_Garden
http://www.mesr.info/index.en.php
دریاچه نمک خور واقع در موقعیت جغرافیایی E5515 تا E5615 و N3330 تا N3430 بزرگترین دریاچه فصلی نمک ایران (پلایا) می باشد . این دریاچه در قسمت مرکزی تا جنوبی کویر مرکزی ایران گسترش دارد . ارتفاع این دریاچه از سطح آبهای آزاد به طور متوسط 707 متر می باشد. و جزو کم ارتفاعترین نقاط در فلات ایران محسوب می شود .عمق نمک در این دریاچه بر خلاف سایر دریاچه های نمک مشابه در فلات مرکزی ایران بسیار نازک بوده که از 5 سانتیمتر تا 10 متر متغیر است . علت این تفاوت حرکت دائمی سفره های آبهای شور زیرزمینی و لجن های سیاه لایه های زیرین می باشد که از شکل گیری و تراکم پلتفرمهای نمکی جلوگیری میکند (کتاب کویرهای ایران). زمینهای اطراف این دریاچه در مناطق غربی , شرقی و شمالی بشدت باتلاقی با درصد چسبندگی زیاد و در مناطق جنوبی به صورت زمینهای پف کرده می باشد. آب و هوا آب و هوای منطقه بسیار گرم و خشک و میزان ریزش باران در دریاچه به صورت میانگین 20 میلیمتر در سال می باشد . در هنگام بارش و ورود سیلابهای زمینهای اطراف به دریاچه سطحی از آب سطح دریاچه را فرا می گیرد .هرز آبهای ورودی به دلیل شوری کویرهای اطراف اشباع از نمک هستند و به دلیل گرمی بالای هوا به سرعت تبخیر شده نمک خود را در دریاچه باقی می گذارند . دمای هوا در گرمترین زمان به 55 درجه و در سرد ترین زمان (شب) به 25 درجه می رسد . میزان رطوبت هوا در فصول گرم در حدود بسیار ناچیزی کاهش می یابد . اختلاف زیاد درجه حرارت در روز و شب باعث شکسته شدن لایه نمک سطحی گشته و لایه های مرطوب زیرین از شکستهای ایجاد شده رطوبت خود را از دست می دهند که این عامل باعث شکل گیری چندضلعیهای نمکی (پلتفورم های نمکی) می گردد . همچنین حرکت لجنهای سیاه لایه های زیرین در این شکل گیری ها موثر است. ژئومورفولوژی این کویر از دو چاله شمالی و جنوبی تشکیل شده که وسعت چاله جنوبی 3 برابر بزرگتر از چاله شمالی می باشد.ارتفاع از سطح دریا در چاله شمالی 15 متر بیش از چاله جنوبی می باشد. 20% سطح چاله شمالی را نمک سیاه تشکیل میدهد (کویر طبقه) در حالی که در چاله جنوبی این سطح تنها 5% می باشد. علت ایجاد اشکال تیز و انفجاری نمک سیاه در این منطقه به شرح زیر است. نمک سفید اشعه مادون قرمز خورشید را از خود عبور میدهد. بهترین سطح برای جذب این اشعه لجنهای سیاه رنگ لایه های زیرین است. این لجنها در اثر جذب این اشعه گرم می شوند و حالت انبساطی پیدا کرده و با فشاری که بر لایه های سطحی می آورند باعث شکسته شدن لایه های سطحی و خروج آنها از زمین به سطح کویر می شوند. این لجنهای سیاه پس از خشک شدن در اثر فرسایش بادی و باران اشکال تیز و برنده ای تشکیل میدهند که عملا حرکت خودرو و چهار پایان بر روی آنها را غیر ممکن می کند. این دریاچه در فصول بارش به صورت مخلوطی از گل رس و نمک در می آید و در فصول خشک به صورت دریایی سفید از نمک تبدیل می شود . فشردگی نمک در لایه های زیرین رانندگی بر روی قسمتهایی از این دریاچه را بسیار سهل و آسان کرده است . در سالهای اخیر مطالعاتی جهت استخراج پتاس از این دریاچه صورت گرفته است که در صورت عملی شدن , این دریاچه را به بزرگترین معدن پتاس در جهان تبدیل خواهد کرد . در سالهای اخیر و با رونق صنعت اکوتوریسم در ایران , قسمتهای جنوبی دریاچه مورد بازدید طبیعتگردان قرار می گیرد . در زمانهای گذشته جاده عروسان به حلوان از این دریاچه می گذشته که سون هدین کویرنورد بزرگ سویدی نیز در کتاب کویرهای ایران به آن اشاره کرده است ولی به دلیل اشاره بومی های منطقه به خطرناک بودن مسیر , از عبور صرفنظر می کند . راه های دسترسی: مسیر اول مسیر آسفالته شهرستان خور به طبس بعد از طی مسافت 50 کیلومتر به قسمت جنوبی دریاچه می رسد . به علت باتلاقی بودن زمینهای اطراف و گاه خود دریاچه مسیر دیگری پبشنهاد نمی گردد . در صورتای که قصد حرکت با خودرو بر روی دریاچه را دارید حتما از راهنمای محلی استفاده کنید .
ارتفاع این روستا از سطح آب‌های آزاد 750 متر و آب و هوای آن در اثر مجاورت کویر خشک و گرم است. این روستا دارای نخلستان‌های بسیار زیبا است. شهرستان خور و بیابانک درست در وسط کویر مرکزی ایران قرار دارد و روستای گرمه از بخش‌های دیدنی این شهرستان است. از دیگر نقاط دیدنی این روستا می‌توان به تالابی که در اثر چشمه این روستا پدید آمده و توسط نخل‌های بلند محصور شده اشاره کرد. همچنین از دیگر دیدنی‌های روستا قلعه ساسانی است که در مرکز روستا قرار دارد. روستای گرمه چند سالی است که میزبان توریست‌های زیادی بوده است. این روستا 700 کیلومتر با تهران و 200 کیلومتر با یزد فاصله دارد و از دو طریق جاده یزد - طبس یا سمنان- نائین می‌توان به آن رسید. در این روستا حدود 200 نفر زندگی می‌کنند که اغلب از طریق کشاورزی و حقوق بازنشستگی امرار معاش می‌کنند. در گرمه دو مدرسه دبستان و راهنمایی وجود دارد و نوجوانان برای ادامه تحصیل باید به خور بروند. روستای گرمه در موقعیت جغرافیایی 31/33 درجه شمالی و 02/55 شرقی در استان اصفهان قرار دارد . ارتفاع این روستا از سطح آبهای آزاد 750 متر و آب و هوای آن در اثر مجاورت کویر خشک و گرم است . این روستا دارای نخلستانهای بسیار زیبا است . از نقاط دیدنی این روستا می توان به تالابی که در اثر چشمه این روستا پدید آمده و توسط نخلهای بلند محصور شده اشاره کرد . از دیگر دیدنیهای روستا قلعه ساسانی است که در مرکز روستا خودنمایی می کند . نام روستای گرمه با نام مازیار عجین شده است . مازیار فارق التحصیل رشته معماری از دانشگاه پاریس به همراه همسر فرانسویش و پدر و مادر زندگی شهری را رها کرده و خانه اجدادی را به اقامتگاهی زیبا برای کویر دوستان تبدیل کرده است . اقامتگاه مازیار دارای هفت اتاق است که به سبک بسیار زیبایی تزیین شده است . غذاهای طبخ شده مادر مازیار بسیار لذیذ و خوشمزه است و خستگی سفر طولانی را از تن هر مسافری بدر می کند . موسیقی سنتی همراه با هم نوازی دف فضایی روحانی به محفل مسافران می بخشد . جهت کسب اطلاعات بیشتر می توانید به سایت http://www.ateshooni.com/ مراجعه کنید . راه های ورود به منطقه : مسیر اول : مسیر شهر خور به سمت مهرنجان و یزد پس از طی مسافتی در حدود 27 کیلومتر به جاده فرعی نیشابور و گرمه می رسید که پس از طی 8 کیلومتر , تابلوی نخلستان گرمه قابل رویت است . مسیر دوم : مسیر شهر خور به سمت یزد پس از طی مسافتی در حدود 10 کیلومتر به جاده خاکی میرسید که در صورت ورود به آن پس از طی مسافتی در حدود 15 کیلومتر وارد روستای گرمه خواهید شد .
چَک‌چَک یا چکچکو یکی از زیارتگاه‌های مهم زرتشتیان است. این زیارتگاه که زرتشتیان به آن پیرسبز نیز می‌گویند در استان یزد و شهرستان اردکان در کوه‌های میان اردکان و انجیره قرار دارد. زرتشتیان هر ساله از روز ۲۴ خرداد به مدت چهار روز در این زیارتگاه دور هم جمع شده و به نیایش می‌پردازند.[۱] هر سال جشن مهرگان در این زیارتگاه جشن برگزار می‌شود و زرتشتیان بسیاری در این مکان گرد هم می‌آیند. گفته می‌شود نام «چک چک» یا «چک چکو» از صدای قطره‌های آبی گرفته شده که از صخره‌ای می‌چکد و اکنون به درون یک منبع ذخیره هدایت می‌شود. نیایشگاه پیر سبز امکانات رفاهی مانند برق، آب آشامیدنی و تعدادی اتاق دارد که برای استراحت ساخته شده که به آن‌ها «خیله» می‌گویند. در داخل یکی از اتاق‌ها چاهی به ژرفای بیش از ۵۰ متر وجود دارد. بنا به اعتقاد زرتشتیان زمان حمله مسلمانان به ایران که با سقوط پادشاه ساسانی وقت (یزدگرد) انجامید، نیک بانو دختر شاه از دست مسلمانان فرار کرد و به سمت اردکان آمده و در میان کوه مخفی و ناپدید شد و این محل به عنوان زیارتگاه زرتشتیان قرار گرفت . یکی از کنیزان نیک بانو به نام گوهر بانو (مروارید) نیز در چند کیلومتری وی مدفون است که با نام پیر هریشت معروف است . Chak Chak, Iran Village in Iran The village of Chak Chak, also known as Pir-e Sabz "The Green Pir", consists of a pir perched beneath a towering cliff face in the desert of central Iran. It is the most sacred of the mountain shrines of Zoroastrianism. Wikipedia
تاریخچه قلعه پرتغالی‌هادر جزیره هرمز نوشتار اصلی: فتح هرمز (۱۶۲۲) هرموز اصلاً نام بندری معتبر در مصب رود میناب با خلیج فارس بوده است. شهر میناب کنونی برروی خرابه‌های این بندر ساخته شده است. هرموز قدیم در اوایل عهد مغول تجارت پر رونقی داشته است. با هجوم مغولان در حدود سال ۷۰۰ هجری، مردم شهر هرموز ابتدا به جزیره قشم و سپس به جزیره هرموز که در آن زمان زرون (معرب آن جرون که بعدها نام بندری در محل بندر عباس کنونی شد و به تلفظ پرتغالی بندر گمبرون خوانده شد) نام داشت کوچ نمودند و شهری در آن بنا کردند و نام آنرا به یاد شهر قدیم خود هرموز گزاردند. به تدریج و طی قرون بعد این شهر نام خود را به همه جزیره داد و بندر جرون (گمبرون بعدی) نام خود را از آن وام گرفت. عظمت شهر و جزیره هرموز به قدری شد که دو قرن بعد و تا زمانی که توسط پرتغالی‌ها اشغال شد مرکز ولایات خلیج فارس از جمله بحرین بوده است. شاه عباس در سال ۱۶۲۲ میلادی جزیره هرموز و سواحل جنوبی ایران در خلیج فارس را از اشغال پرتغالی‌ها خارج ساخت و شهرهای هرموز و گمبرون را تخریب نمود و بندر عباس فعلی را بر خرابه‌های گمبرون استوار کرد. هرمز امروز به هیچ عنوان رونق گذشته را ندارد. کوه های خوراکی هرمز[ویرایش] در مسیر دریایی قشم به جزیره هرمز کوه هایی به رنگ زرد، سفید و قرمز دیده می شود. در میان این کوه ها، کوه قرمز رنگی وجود دارد که خاکش خوراکی است و مردم محلی از خاک سرخ آن به عنوان ادویه در طبخ ماهی و نان و تهیه ترشی و مربا استفاده می کنند. مردم محلی این کوه را «گِلک» می نامند و خاک سرخ آن را مانند نمک در تهیه انواع غذاها مصرف می کنند. این کوه با ارتفاع تقریبی 200 متر در جنوب جزیره هرمز قرار گرفته و از خاک آن در صنایع سرامیک سازی و رنگسازی نیز استفاده می شود. جزیره هرمز مانند صدفی با 9/14 کیلومتر مربع در جنوب شرقی بندرعباس و در میان آب های خلیج فارس قرار گرفته است. سطح جزیره هرمز را طبقات رسوبی و آتشفشانی تشکیل داده است. طبقات نمکی نیز به صورت تپه هایی قسمت اعظم جزیره را پوشانده اند و اغلب از جنس نمک طعام هستند.بلندترین نقطه آن 186 متر از سطح دریا ارتفاع دارد و بزرگ ترین قطر آن هشت کیلومتر است. به دلیل بارش های اندک جوی و نمکی بودن خاک و شور بودن آب، هیچ نوع مرتع و گیاهی در جزیره وجود ندارد. استخراج و صدور خاک سرخ جزیره هرمز یکی از مهم ترین منابع درآمد اهالی است. نمک آبی و سنگ لاشه از دیگر معادن این جزیره است. شهر هرمز مرکز جزیره هرمز است. این جزیره فاقد آب شیرین است و آب آشامیدنی آن از بندرعباس تامین می شود. سردار شهید موسی درویشی[ویرایش] در سال ۱۳۰۸ د رجزیره هرمز دیده به جهان گشود . شهید درویشی در سن ۱۶ سالگی از نعمت داشتن پدر محروم گردیدومسئولیت تامین معاش خانواده که به نحوی تحت سرپرستی جده وی قرار داشتند به عهده گرفت .وی در سال ۱۳۲۷ در معدن خاک سرخ هرمز مشغول به کار شد . شهید درویشی در این جزیره واسطه اصلی میان روحانیت مبارز وانقلابی با مردم می گردد ومنزل شهید مامن وپناهگاه امنی جهت مبارزینی که به استان هرمزگان سفر مینمایند ویا تبعید می شوند قرار میگیرد علاوه بر آن ملاقات دلنشین وخصوصی شهید درویشی با امام خمینی (ره) ودعا ولبخند زیبای امام (ره)شهید درویشی را به عاشقی سر از پا نشناخته نسبت به حضرت امام واجداد طاهرینش تبدیل کرده بود . لذا به راحتی دو بار تبعید به اطراف تهران وقم را به جان خرید . فعالیت های انقلابی شهید درویشی پس از پیروزی انقلاب اسلامی ا تشکیل سپاه پاسداران این جزیره ادامه پیدا کرد .وی دربسیج دریانوردان وملوانان هرمز واستان هرمزگان در راستای خدمات دریائی د رجبهه های نبرد نقش موثری را ایفا کرد وبالاخره در جزایر مجنون در حالی که سوار بر قایق جهادی خود بود خمپاره بعثیان مزدور سر مبارکش را از پیکر جدا کرد وبه آسمانها شتافت. قلعه پرتغالی‌ها[ویرایش] نقشه جزیره هرمز به وسیله جاکوب ون در شلی قلعه پرتغالی‌ها در سال ۹۰۹ دریانورد پرتغالی آلفونسو د آلبوکرک که به مستعمرات پرتغال در آسیا سفر کرده بود بر حسب اتفاق گذرش به خلیج فارس افتاد و با آن نواحی آشنایی پیدا نمود و بلافاصله با حضور در دربار مانوئل پادشاه پرتغال طرح خود برای اشغال جزایر خلیج فارس را ارائه نمود و به تصویب رساند. او در سال ۹۱۲ به خلیج فارس بازگشت و پس از کشتار و وحشیگری فراوان موفق به فتح هرموز در سال ۹۱۳ گردید و قلعه‌ای در جزیره هرمز ساخت. مردم هرمز در طول سالهای اشغال مکررا سر به شورش برداشتند که مهم‌ترین این شورشها مربوط به سالهای ۹۱۹ شمسی، ۹۲۵ شمسی، ۹۲۸ شمسی و ۹۵۷ شمسی بوده اند. جزیره در سال ۱۰۳۱ توسط یکی از امرای شاه عباس به نام امام قلی خان از اشغال خارج و آزاد گردید . هم اکنون آثار و خرابه‌های ابنیه و قلعه پرتغالی‌ها و توپهای آن در شمال جزیره در نزدیکی آبادی‌های فعلی دیده می‌شود. فتح هرموز و حاکمیت بر کل خلیج فارس[ویرایش] 21 آوریل سال ۱۶۲۲ سپاه ایران جزیره هرمز را از بزرگترین امپراتور قرن باز پس گرفت و جایگاه خود را در جهان در فهرست ابرقدرتهای قرن شانزدهم ثبت کرد. انگلیسی‌ها نیز ۴ کشتی خود را با خدمه فنی در اختیار ارتش امام قلی خان گذاشتند.آلبوکرک(پرتغالی) اعتقاد داشت هرکشوری که سه نقطه مالاگا- عدن و هرمز را در اختیار داشته باشد بر تجارت دنیا حاکم خواهد بود. اهمیت هرمز آنقدر بود که استعمارگران انگلیسی را نیز به طمع انداخته بود. سپاه ایران بدلیل شکایت‌های ایرانیان گمرون قصد تنبیه پرتغالی‌ها در خلیج فارس کرد و نه تنها جزیره هرمز را آزاد ساخت بلکه پرتغالی‌ها را تا مومباسا درکنیا مجبور به عقب نشینی کرد. و این مقدمه‌ای برای شکست‌های پی در پی پرتغال در شرق آفریقا. شد و با حمایت شاه ایران، امام مسقط موفق شد قلعه عظیم ممباسا را در جنگ خونینی که به جنگ صلیبی ممباسا معروف است را تصرف کند. ایران تا سال ۱۸۲۰ پرچمدار تمام خلیج فارس و دریای عمان و بحر فارس شد. انگلیس که از شکست پرتغال خرسند بودندو به قدرت ایران اعتراف داشتندوایران را تنها رقیب قدرتمند عثمانی ها می دانستند.حتی درعهدنامه مجمل 1809 و عهدنامه مفصل 1812 مجمل و مفصل زمانی که انگلیس به عنوان ابرقدرت جهان ظهور می کرد حاکمیت ایران را بر کل خلیج فارس برسمیت شناخت.[۱] در کتاب تاریخ عالم آرای عباسی چنین آمده‌است: از فتوحات(پیروزی‌هایی) که درین سنه مبارکه مطابق احدی و ثلثین و الف(۱۰۳۱ قمری) به نیروی اقبال قرین حال اولیا دولت بیزوال گردید، فتح و تسخیر بلده هرموز است که بسعی امامقلیخان امیر الامرا فارس بوقوع پیوست... و در سال گذشته اشعاری شد (آن پیروزی به شعر درآورده شد)که بنابر ظهور بی ادبی‌های فرنگیه پرتکالیه مقیم آنجا... امیر الامرا مذکور لشکر بتادیب(مجازات) ایشان فرستده خود نیز متعاقب رفت... در این وقت که فرنگیه پای از دایره ادب بیرون نهاده به اموری که بتحریر پیوست اقدام نمودند... جماعت انگلیسی را اخبار نموده ایشان نیز بر حسب وعده آماده خدمت شدند. القصه‌امام قلی خان شجاعت شعار با جنود قاهره فارس متوجه آن صوب(سوی) گشته خود در بندر گمبرو که الیوم به بندر عباسی موسوم است اقامت کردند و افواج قاهره(سپاهیان پیروزمند) از دریا با کشتی‌ها و سفاین عبور نموده داخل جزیره هرمز شدند... القصه بعد از دو ماه و چند روز امتداد ایام محاصره و جنگ و جدال به نیروی دولت و اقبال که همواره قرین حال این دودمان والاست، قلعه رفیع بنیان هرموز که در متانت و حصانت شهره جهان و از کارنامه‌های نادره فرنگیان است، مسخر اولیای دولت ابد پیوند گردید. ،... چون خبر فتح هرموز رسید، جناب خانی (امام قلی خان) مورد تحسین و آفرین شاه(عباس) و سپاه گردید و آن خبر بهجت اثر بر مبارزان قلعه گشای رکاب همایون مبارک و میمون امده در همان روز قلعه قندهار نیز بتوفیق کردگار مفتوح گشت.. از هر طرف که چشم گشایی نشان فتح... وز هر طرف که گوش نهی مژده ظفر[۲]. املای صحیح آن هرموز یا هرمزد برگرفته از کلمات خورموز یا خورموغ به معنی لنگرگاه و بندر ایالت موغستان (میناب) بوده است که به واسطه کثرت استفاده از غلط مشهور امروزه هرمز خوانده می‌شود.(منبع؟!) خواجه حافظ شیرازی گفته است Geography Hormoz Island has an area of 42 km2 (16 sq mi). It is covered by sedimentary rock and layers of volcanic material on its surface. The highest point of the island is about 186 metres above sea level. Due to a lack of precipitation, the soil and water are salty. Specialists have helped cultivar Hara trees to grow in the climate. Due to the lack of fresh water, Iranian engineers have constructed a water pipeline from the mainland. History The island was known as Organa (Όργανα) to the ancient Greeks and as Jarun in the Islamic period. It acquired the name of Hormuz from the important harbour town of Hormuz on the mainland 60 km away which had been a center of a minor principality on both sides of the strait. Hormuz paid tributes to the Mongols and was an important source of income from maritime trade to the Ilkhanate.[1] Around the year of 1300 during one of his dynasty's rebellions its ruler decided to shift his residence to the island in order to evade attacks by Mongolian and Turkish groups from the interior. But the ruler later made peace with the Ilkhans. A new town was built on the northern tip of Jarun island which was called New Hormuz for a number of years to distinguish it from the old town on the mainland until this fell into ruins. Slowly the name of the new town came to be used for the island as well. The extremely arid and during the summer months very hot island was not an ideal location for the capital of a principality as all provisions including water had to be brought from the mainland. Its location, however, gave it a degree of security which let it grow to be a major trading port for several centuries especially as its competitors suffered repeatedly from destructions through acts of war and plunder. In the 15th century, Hormuz was visited several times by a Chinese fleet led by Zheng He. The Portuguese explorer, Afonso de Albuquerque, captured the island in 1507 and it became a part of the Portuguese Empire. The Portuguese constructed a fortress on the island, the Fort of Our Lady of the Conception. In 1622 the island was captured from the Portuguese by a combined Anglo-Persian force. Shah Abbas I was not interested in maintaining the island as a trading center developing the nearby mainland port of Bander Abbas instead. The city went into decline. Many of its inhabitants spent part of the year at fields and orchards around the old Hormuz on the mainland, only fishermen being in permanent residence. The island continued to export small quantities of rock salt and lumps of iron oxide which were used as ballast stones for sailing ships.[2] After a period of Omani administration in the 19th century, it remained just as a sparsely inhabited fishermens' island and showed some development in the later years of the 20th century.

Kommentarer

    You can or this trail